Lífgasi eða hauggasi er safnað á fleiri en 4000 stöðum í Evrópu, aðallega í sorphaugum og skolpstöðvum og er venjulega notað til að knýja gastúrbínur og framleiða þannig rafmagn og hita.  Ef gassins er hreint og lítið af öðrum lofttegundum fylgir því þá er það stundum kallað „staðgengill jarðgass" sem er mikið notað til að knýja farartæki.

Lífgas inniheldur metan (50-70%), CO, vetni, Nitursambönd, CO2 og aðrar gastegundir.  Orka lífgassins er nokkuð lægri en jarðgass.  Í Svíþjóð hefur hauggas verið notað sem eldsneyti, þar sem staðall fyrir lífgas er á þá leið að eldsneytið þarf að vera a.m.k. 95% metan.

Lífgas er áhrifaríkt eldsneyti  með svipaðan útblástur og bílar sem nota jarðgas.  Lífgas hefur þó þá yfirburði að í sambandi við minnkun útblásturs gróðurhúsalofttegunda, vegna þess að það er endurnýjanlegt eldsneyti.  Ennfrekar, kemur notkun lífgas í veg fyrir að metan, sem verður til sorphaugunum og skolpstöðvum, sleppi út í andrúmsloftið og valdi þar hlýnun loftslags því að metan er ennþá öflugari gróðurhúsalofttegund en koltvísýringur.