Verkefnin: Verkefni Íslenskrar NýOrku fela í sér stefnu í umhverfismálum. Íslensk NýOrka hefur það að markmiði að stuðla að minni útblæstri koltvísýrings með því að fullnýta, endurnýta og endurvinna efni sem notað er í tæki, hvetja til sparneytni og skynsamlegri aðlögun í samgöngum.
Fyrirtækið miðar að því að afla, dreifa og nýta besta fáanlega rökstudda þekkingu með því að gera tilraunir og vega þá reynslu sem fæst.
Íslensk NýOrka hefur á stefnuskrá að ráða til jafns karla og konur í verkefni og störf, en þannig vill til að allir starfsmenn og stúdnetar fyrirtækisins frá upphafi hafa verið reyklausir.
Að auki reynir starfsfóllk NýOrku að nýta vel pappír (prenta beggja vegna á síðum) og skila honum sem og pappa til endurvinnslu, skila glerum og plasti á réttan stað, endurnýta gagnamöppur, nota mild hreinsiefni á skrifstofunni, ala lifandi pottaplöntur, borða hollan mat, stunda líkamsrækt og fótbolta, taka strætó og hjól til að koma sér á milli staða og njóta dvalar í íslenskri náttúru. Fyrirtækið leggur mikla vinnu í að kynna rafvædda samgöngukosti fyrir faghópa og í skóla.
Efnis og orkunotkun: Rafhlöður eru nú gerðar úr léttum málmum sem ekki eru nærri eins mengandi og gömlu blý- geymarnir. Vetni er gert úr vatni og verður að vatni við notkun í efnarafölum. Efnarafalar geta orðið talsvert sparneytnari en sprengihreyfilvélar (vanalegar bílvélar) og þar með myndi heildarorka sparast miðað við óbreytta notkun farartækja. Efnarafalar eru endurunnir en stöðugt er reynt að nýta minna af verðmætum efnum eins og Hvítagulli í hvarffleti þeirra. Rafmagnsvinnslu á Íslandi með endurnýjanlegri orku fylgir að jafnaði lítill koltvísýringsútblástur. Ef þessar auðlindir eru notaðar í satað jarðefnaeldsneytis sem flutt er inn má bæði spara úthrif og peninga. Verkefni okkar miða að því að afla þekkingar og vinna með stofnunum, fyrirtækjum og einstaklingum á Íslandi sem geta síðan notfært sér þessa þekkingu og breitt hana út.
Notkun vetnis. Við sjáum fyrir okkur að vetni yrði nær eingöngu notað í samgöngum og á fiskiskip hérlendis, en framfarir í smáum far-rafölum eru miklar um þessar mundir. Rafdreifikerfið gæti þannig þjónað bæði rafgeymabílum og vetnisgerðarstöðvum. Vetnisstöðvum eyrði komið fryrir þar sem þær geta þjónað bæði umferð á landi og skipaflota til dæmis í kaupstöðum með ströndinni. Ef metanól þykir hentugara á skip þ.arf að hafa í huga að til framleiðslu þess þarf vetni. Raflar gætu þannig tekið sæti rafhlaða í tækjum og lyfturum og bílum.
Flutningur og dreifing. Sýnt hefur verið fram á að rafdreifikerfi reykjavíkur borgar getur annað dreifingu rafmagns í hverfin þannig að rafmagn ætti að vera nægt til að hlaða rafgeyma yfir nóttina. Vetni yrði seint flutt á milli staða heldur unnið nálægt markaði með því rafmagni sem fæst á staðnum. Þannig mætti koma í veg fyrir olíumengun í flutningum og lágmarka stórflutninga á landi og sjó.Vetnið er hægt að fylla á þrýstikúta sem eru gerðir úr stáli og vafðir með kolefnistrefjum. Efnaraflaranir nýta að vísu hvítagull sem stendur en hvoru tveggja er að efnisnotkunin hefur minnkað gífurlega frá fyrstu kynslóðum efnarafla og jafnframt er efni þeirra endurnýtt í nýja efnarafala. Þannig er raunverulegur umhverfisávinningur af því að nota vetni innan samgangna. Ef vetni væri búið til úr íslensku vatni þá þyrfti sem svarar orku frá Kárahnjúkavirkjun til að drífa allan fiskiskipaflotann og öll farartæki landsins. Þegar vetni verður samkeppnisfært á markaði gætu því einhverjar virkjanir nýst til vetnisvinnslu.